يكشنبه, ۳ فروردين ۱۳۹۹، ۰۱:۰۳ ب.ظ
بهار
بهار را خوش است
شکوفه ارغوان را خوش است
به یاد یار در ان شکوه سرخوشت
دل دیار دردمند
که کودکی گره به پای رنج خود
ز رنگ رخ پریده شور کودکان کار را
نشسته پیر مادری ز بهر لقمه نان خود
ز ان سکوت دختران لال و لب
دل شکسته را چگونه وا شود
به من بگو ...
شکوفه ، ارغوان
در این جهان دردمند
چگونه خوش کنم
بهار را خوش است
شکوفه ارغوان را خوش است
خالقی (عرفان)
- ۹۹/۰۱/۰۳