اسفاد وطنم

هر وقت که دلگیر میشم تو برام خاطره ای . اسفاد روستای زیبایی ها

اسفاد وطنم

هر وقت که دلگیر میشم تو برام خاطره ای . اسفاد روستای زیبایی ها

اسفاد وطنم

اسفاد ای سرزمین مادری من چه می کنی با دستهای خسته روح شکسته چه می کنی
درد است در فراق من از حال و روز تو شهر سکوت در و دیوار شکسته چه میکنی
روزی و روزگاری و حال و هوای تو شور اشتیاق بر مزار شهیدان چه می کنی
آن باغ های خرم و شیر دلان تو ان کوچه باغ عام و مردان ادیبت چه می کنی

بایگانی

۳۸ مطلب در تیر ۱۳۹۹ ثبت شده است

  • محمدعلی خالقی

  • محمدعلی خالقی

کوکو بیا به سر او (لهجه ی اسفادی )

‍ "کوکو بیا به سر اَو "

یکی از  سرگرمی های کودکی ما بازی با حیوانات درون خاک بود.
یک حیوانی که در خاک لانه می سازد و در اسفاد در تابستان به فراوانی دیده می شود در زبان عامیانه کوکو نام دارد.
مورچه گیر یا(کوکو)حیوانی است با آرواره های گازانبری که لانه خود رابه شکل گودالی گرد و کوچک می سازد و داخل آن در کمین حشراتی مثل مورچه می ماند. 
وقتی یک مورچه یا حشره ای دیگر داخل این گودال می افتد به سختی می تواند از این دام بیرون بیاید وچون کناره های داخلی  این گودال خاک نرم دارد باعث لرزش شده و کوکو متوجه به دام افتادن حشره می شود و برای شکار از درون خاک به سطح زمین و داخل لانه  می آید و حشره در دام افتاده را شکار می کند.
حالا مابچه ها برای اینکه کوکو را از داخل  خاک به سطح گودال بکشانیم و بتوانیم این  شکار چی را ببینیم دو سنگ برمی داشتیم و یکی را روی زمین می گذاشتیم و سنگ بعدی را به روی سنگ می زدیم.
البته کمی از آب دهان خود راهم  کنار لانه می ریختیم و می خواندیم: کوکو بیا به سر اَو.😊و این کار را چندین بار تکرار می کردیم.
بر اثر لرزه هایی که در لانه به وجود می آمدحیوان فریب می خورد و فکر می کرد که شکار در درون دام گیر کرده اما تا به سطح زمین می آمد شکارچی ، شکار ما می شد😪 البته ما هم با این حیوان بازی می کردیم وبعد از گرفتن ، او را در یک خاک نرم می گذاشتیم و می دیدیم که بعد ازیکی دو ساعت دوباره لانه یا دام خود رابه همان زیبایی ساخته و آماده شکار دوباره شده است.🤗
حسین اسدالهی



اسفاد وطنم. esfadvatanam.blog.ir

  • محمدعلی خالقی

مطلع شعرم چو به نامت زدم
قطره ای از عشق زجامت زدم
اذن گرفتم که اذان گو شوم
پای به دام تو چو آهو شوم
ای یم جود وکرمت بی کران
نقطه ی اوج حرمت آسمان
پنجره فولاد تو نور هداست
پرچم تو آتش طور خداست
جمع ملائک به همه قیل وقال
فرش نمایند سرایت به بال
آینه ی حسن خدایی رضا
عرش به تعظیم تو گردد به پا
نجم ره از نور تو پیدا کند
ماه به چشمان توماوا کند
شب به سرت دامن گل ریخته
دست به گیسوی تو آویخته
صبح زسیمای تو گردد عیان
رنگ بگیرد رخ رنگین کمان
پنجه ی خورشید چو در می زند
قبل طلوعش به تو سر می زند
خنده ی تو راست چو قامت کند
پرده دران دشت قیامت کند
کعبه سراسیمه پی خال تو
پیرهنش گوشه ای از شال تو
چشمه ی زمزم زسرانگشت توست
عالم وآدم همه درمشت توست
جام زدست تو خدا می دهد
کفتر تو درس وفا می دهد
شانه ی تو تکیه گهی محکم است
هر چه بریزیم به پایت کم است
دور فلک آینه گردان توست
جن وملک صف زده برخوان توست
صبح نشابور زبوی تو مست
عطر تو عطاری عطار بست
رخصتی آقا که سلامت کنیم
چشم ودل خویش به نامت کنیم
حضرت خورشید سلام علیک
خانه ی امید سلام علیک
فاصله ها تشنه ی دیدار تو 
کوه دهد تکیه به دیوار تو
جلوه ی تو طعنه زند بر بهار
سایه ی لطف وکرمت برقرار...
مشهد تو خاستگه آفتاب
چشم به دنبال تو بانوی آب...

                       ستاره سحری

  • محمدعلی خالقی

  • محمدعلی خالقی

                               حس موسیقی شارستان

 

 

آب در شارستان جاری بود 

کوه در سبزه ی دانایی بود 

شار از لذت شوق می لغزید 

حس موسیقی دل پیدا بود 

                            بوته را شادی بود 

                            بلبلی بی دانش می نوشید 

دختری زیبا رو پا بر آب می شویید

    گاه هر تنهایی شیدا بود 

    قلعه ای بر یک اوج 

    نبض سعادت می داشت 

    آسمانش مهتاب 

مادری بر یک بام فال ستاره می چید 

مهر او جاری بود 

دست او جادو بود 

        تا که آن شارستان جاری بود 

        لذت نور چراغ می تابید 

        قلعه بیداری بود 

                      شاعر :خالقی 

 



اسفاد وطنم. esfadvatanam.blog.ir

  • محمدعلی خالقی

  • محمدعلی خالقی

          نگران می پائید 

                       خیره به ره 

                              دور و برش را 

پر می زد هرسو 

                  تند و مهیب 

                             بال و پرش را 

گرد چاهی در ان بیشه ی خسته دیدم 

کوته و پیر 

من ناگه چه خبر خفته در ان کفتر چاهی

زان حوالی دیدم 

زیر یک بوته ی خشکیده ی خاری نشسته است 

چو ماری به کمین 

         شاعر ::خالقی  (عرفان)

 

 

 

  • محمدعلی خالقی

  • محمدعلی خالقی

  • محمدعلی خالقی