🏴🏴انا لله و انا الیه راجعون 🏴🏴
با سلام و احترام خدمت خانواده های محترم رئیسی ،رضایی،بهاری منش و سایر منصوبین درگذشت پدر بزرگوارتون جناب کربلایی غلامرضا رئیسی را از صمیم قلب تسلیت عرض نموده و از درگاه خداوند منان برای آن مرحوم طلب غفران الهی و برای بازماندگان صبر جمیل و اجر جزیل را مسئلت مینمایم .
امن یهدیکم فی ظـلمـت البر والبحر ومن یرسل الریـح بشرا بین یدی رحمته اءلـه مع الله تعــلی الله عما یشرکون»
یا کسی که شما را در تاریکیهای صحرا و دریا هدایت میکند، و کسی که بادها را بشارت دهندگان پیش از نزول رحمتش میفرستد، آیا معبودی با خداست؟ خداوند برتر است از اینکه شریک برای او قرار دهند.
لحظه لحظه زندگی
خوش باشدت به کام
گاه می خروشد ز سنگ
گه می تراودش ز آب
گر چه شیشه گر چه سنگ
گل شکوفه ارغوان
خیر و شر ببین به دوش
خالقی عرفان
دوش : حمل کردن بار به پشت
تجربه نشانگر اعمال بد بازتابش بدیست و همین طور خوبی جوابش خوبیه
کشاکش همیشگی نیکی و بدی با اعمال انسان حاکمیت دارد
سرانجام رستگاری و بدسگاری بازتابش با هر عمل خیر و شر به دوش انسان باز می گردد
اسفاد وطنم. esfadvatanam.blog.ir
برف به صراحت در قرآن نیامده است اما در آیاتی در قرآن به طور ضمنی به بارش برف اشاره شده است.
- واژه فارسی «برف» در زبان عربی به معنای «ثلج» آمده است.(1) این واژه به صراحت در قرآن نیامده است. اما از این آیه میتوان فهمید که در قرآن به طور ضمنی به بارش برف هم اشاره شده است.
خداوند متعال می فرماید:
«أَلَمْ تَرَ أَنَّ اللَّهَ یُزْجِی سَحَابًا ثُمَّ یُؤَلِّفُ بَیْنَهُ ثُمَّ یَجْعَلُهُ رُکَامًا فَتَرَى الْوَدْقَ یَخْرُجُ مِنْ خِلالِهِ وَیُنَزِّلُ مِنَ السَّمَاءِ مِنْ جِبَالٍ فِیهَا مِنْ بَرَدٍ فَیُصِیبُ بِهِ مَنْ یَشَاءُ وَیَصْرِفُهُ عَنْ مَنْ یَشَاءُ یَکَادُ سَنَا بَرْقِهِ یَذْهَبُ بِالأبْصَارِ»(2)
«آیا ندیدى که خداوند ابرهایى را به آرامى میراند، سپس میان آنها پیوند می دهد، و بعد آن را متراکم می سازد؟! در این حال، دانه هاى باران را می بینى که از لا به لاى آن خارج می شود؛ و از آسمان از کوههایى که در آن است [ابرهایى که همچون کوهها انباشته شده اند] دانه هاى تگرگ نازل می کند، و هرکس را بخواهد بوسیله آن زیان می رساند، و از هرکس بخواهد این زیان را برطرف می کند؛ نزدیک است درخشندگى برق آن [ابرها] چشم ها را ببرد!»
کلمه «مِنْ بَرَدٍ» بیان برای «جِبَالٍ» است. یعنی کوههایی از تگرگ و قطعههای یخ.(3) و کوههای یخ در آسمان به معنای مختلف تفسیر شده است از جمله؛
۱. کنایه از توده عظیم تگرگ به وسیله ابرها در دل آسمان به وجود میآید؛
۲. توده عظیم ابر همانند کوه؛
۳. توده عظیم ابر در آسمان به شکل کوه دیده میشود، البته اگر از طرف بالا(یا از درون هواپیما) نگاه کنیم، این مطلب بهتر قابل درک است.(4)
در آیه مورد بحث ابرهای بلند صریحاً به کوههایی از یخ اشاره میکند. دانشمندان نیز با پیشرفت فنون به ابرهای متشکل و مستور از سوزنهای یخ رسیدهاند. حتی برخی از دانشمندان در تشریح ابرهای رگباری طوفانی، چندین بار از آنها به عنوان کوههای ابر، یا کوههای از برف یاد کرده اند.(5)
در نتیجه این آیه، به صورت غیر مستقیم به «برف» اشاره کرده است.
عکسم را در زلال اب می بینم
زمان می گذرد
خانه ام را با خاک خواهم ساخت
جسدم را با اب و خاک دفن خواهند کرد
خالقی (عرفان )
۱۲ اسفند ۹۷ یکشنبه
اسفاد وطنم. esfadvatanam.blog.ir
با سلام واحترام
#افتخاری_برای_خراسان_جنوبی_اسفاد
✅ انتصاب دکتر ظاهری اسفاد به سمت "معاون توسعه مدیریت،حقوقی ومنابع اداره کل " محیط زیست تهران.
برداراجمند
جناب آقای دکترمحمدطاهرظاهری
سلام علیکم
انتصاب به جا وشایسته شما که نشان از درایت،لیاقت،مدیریت انقلابی وکارآمددارد را خدمت شما تبریک عرض نموده،امیدوارم با اتکال به خداوند متعال در تمام مراحل پیش رودر خدمت به مردم موفق وپیروز وسربلند باشید.
تعریف جغرافیایی شاهرود اسفاد
رگی که از منتهی الیه جاده تا ارامستان اسفاد و از ارتفاعات شاسکوه و میلاکوه به مقصد چه په یو و سیخ و کندله سخن می گوید . خخخ
مکن کاری که پا بر سنگت آیو
جهان با این فراخی تنگت آیو
چو فردا نامه خوانان نامه خونند
تو وینی نامهء خود ننگت آیو
غم عالم نصیب جان ما بی
بدور ما فراغت کیمیا بی
رسد آخر بدرمان درد هرکس
دل ما بی که دردش بیدوا بی
دو زلفانت گرم تار ربابم
چه میخواهی ازین حال خرابم
ته که با مو سر یاری نداری
چرا هر نیمه شو آیی بخوابم
بیا یک شو منور کن اطاقم
مهل در محنت و درد فراقم
به طاق جفت ابروی تو سوگند
که همجفت غمم تا از تو طاقم
عزیزا کاسهء چشمم سرایت
میان هردو چشمم جای پایت
از آن ترسم که غافل پا نهی تو
نشنید خار مژگانم بپایت
زدست دیده و دل هر دو فریاد
که هر چه دیده بیند دل کند یاد
بسازم خنجری نیشش ز فولاد
زنم بر دیده تا دل گردد آزاد
بیا تا دست ازین عالم بداریم
بیا تا پای دل از گل برآریم
بیا تا بردباری پیشه سازیم
بیا تا تخم نیکوئی بکاریم
درخت غم بجانم کرده ریشه
بدرگاه خدا نالم همیشه
رفیقان قدر یکدیگر بدانید
اجل سنگست و آدم مثل شیشه
چرا دایم بخوابی ای دل ای دل
ز غم در اضطرابی ای دل ای دل
بوره کنجی نشین شکر خدا کن
که شاید کام یابی ای دل ای دل
شب تار و بیابان پرورک بی
در این ره روشنایی کمترک بی
گر از دستت برآید پوست از تن
بیفکن تا که بارت کمترک بی
مو کز سوته دلانم چون ننالم
مو کز بی حاصلانم چون ننالم
بگل بلبل نشیند زار نالد
مو که دور از گلانم چون ننالم
باباطاهر
