زادگاهم ! خدا نگهدارت دل ما زیر خط پرگارت
ما همیشه به یاد تو هستیم گر چه از نان تو نظر بستیم
ابر و باران همیشه مال تو بهترین آب خوش به حال تو
عالمانی بنام داری تو هر چه خوبی ، تمام داری تو
ای زمین همیشه حاصل خیز کمرت راست کن کمی بر خیز
خیز و بنگر دوباره جان داری در تن خسته هم توان داری
آب افزون به لطف حق گردید در تن خسته یک رمق گردید
باز جای قنات زیبا هست چایی آتشی مهیا هست
نبض مردم به حرکت آمده است سوی این قلعه برکت آمده است
باز این دِه دوباره آباد است عشق مردم یقین به اسفاد است
این قنات آب معدنی باشد توت ها مثل بستنی باشد
چون انار بهشت در اسفاد تا همیشه چنین شوی آباد
"مرتضی "گفت قصه اسفاد قصه گل و شاخه شمشاد
شاعر : مرتضی حسینی اسفاد
💖اسفادخبر👇
- ۰۹ دی ۰۱ ، ۲۱:۳۵
